Η πιο όμορφη εξίσωση στη φυσική για την οποία σχεδόν κανείς δεν μιλάει είναι η εξίσωση Dirac (1928).

Η πιο όμορφη εξίσωση στη φυσική για την οποία σχεδόν κανείς δεν μιλάει είναι η εξίσωση Dirac (1928). Ο Paul Dirac ήθελε να συνδυάσει την κβαντική μηχανική (εξίσωση κύματος του Schhrödinger) με την ειδική σχετικότητα του Αϊνστάιν για το ηλεκτρόνιο. Οι υπάρχουσες προσπάθειες είχαν άσχημα προβλήματα — όπως οι αρνητικές πιθανότητες ή η έλλειψη της περιστροφής του ηλεκτρονίου. Ο Ντιράκ βρήκε έναν τρόπο να γράψει μια σχετικιστική κυματική εξίσωση που ήταν πρώτης τάξης τόσο στο χώρο όσο και στο χρόνο. Κάνοντάς το αυτό, δεν διόρθωσε απλά τα μαθηματικά: πρόβλεψε κατά λάθος την αντιύλη. Η εξίσωση παρήγαγε φυσικά διαλύματα για σωματίδια με αρνητική ενέργεια. Αντί να τους αγνοήσει, ο Ντιράκ αντιλήφθηκε ότι περιέγραψαν πραγματικά σωματίδια με την ίδια μάζα αλλά αντίθετο φορτίο — το ποζιτρόνιο, το πρώτο αντισωματίδιο, το οποίο ανακαλύφθηκε πειραματικά μόλις λίγα χρόνια αργότερα. Ακόμη περισσότερο: η εξίσωση που κατασκευάζεται αυτόματα στην εγγενή περιστροφή (1⁄2) του ηλεκτρονίου και τη μαγνητική του στιγμή — ιδιότητες που έπρεπε να προστεθούν με το χέρι σε προηγούμενες θεωρίες. Με ένα κομψό χτύπημα, Dirac μας έδωσε:- Μια σωστή σχετικιστική περιγραφή του ηλεκτρονίου- Η έννοια της αντιύλης Το θεμέλιο της κβαντικής θεωρίας πεδίου... Ο λόγος για τον οποίο η ύλη και η αντιύλη μπορούν να εξολοθρεύσουν τους Φυσικιστές συχνά το αποκαλούν μια από τις πιο τέλειες εξισώσεις που έχουν γραφτεί ποτέ — καθαρή, ελάχιστη και γελοία ισχυρή. Είναι σκαλισμένο στο πάτωμα του Αββαείου του Ουέστμινστερ κοντά στον τάφο του Ισαάκ Νεύτωνα για κάποιο λόγο. Μερικοί λένε ότι δεν είναι μόνο φυσική. Είναι μαθηματικά αποκαλύπτοντας μια βαθιά αλήθεια για την πραγματικότητα πριν πειραματιστεί θα μπορούσε να καλύψει. Επιστήμη και γεγονότα💡