Ένα νεκροταφείο της Ιθάκης φιλοξενεί μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις μελισσών στη Γη.

Ένα νεκροταφείο της Ιθάκης φιλοξενεί μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις μελισσών στη Γη. Κάθε άνοιξη, το έδαφος στο Νεκροταφείο του Ανατολικού Lawn στην Ιθάκη της Νέας Υόρκης, εκρήγνυται με ζωή καθώς εκατομμύρια μέλισσες εκρήγνυνται από τα υπόγεια όλα μαζί. Αυτές δεν είναι κοινωνικές μέλισσες που ζουν σε κυψέλες. Είναι μοναχικές μέλισσες μεταλλωρύχου γνωστές ως Αντρένα Ταμπλίς. Τα έντομα περνούν σχεδόν όλη τους τη ζωή κρυμμένα σε μεμονωμένες υπόγειες σήραγγες. Για το μεγαλύτερο μέρος του έτους μένουν αθέατα, στη συνέχεια αναδύονται μαζικά στις αρχές της άνοιξης για να τραφούν, να ζευγαρώσουν και να γεννήσουν αυγά για την επόμενη γενιά. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ υπολόγισαν ότι περίπου 853 μέλισσες καταλαμβάνουν κάθε τετραγωνικό μέτρο εδάφους. Σε όλο το νεκροταφείο, αυτό μεταφράζεται σε 5,5 εκατομμύρια μέλισσες που αναδύονται κατά τη διάρκεια μιας μόνο σεζόν. Η συγκλονιστική κλίμακα αυτού του πληθυσμού αποκαλύφθηκε πλήρως μόλις το 2021, όταν οι επιστήμονες άρχισαν εντατική μελέτη του χώρου. Χρησιμοποιώντας μικρές παγίδες που τοποθετήθηκαν στο έδαφος, δοκίμασαν την περιοχή και επιβεβαίωσαν την τεράστια κρυμμένη αποικία. Αυτό που κάνει το φαινόμενο ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ο κύκλος ζωής των μελισσών. Περνούν τον χειμώνα ως πλήρως αναπτυγμένοι ενήλικοι, ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό, και εμφανίζονται νωρίς την άνοιξη για να συμπίπτουν με την ανθοφορία των μηλιών. Αυτή η χρονική στιγμή τους καθιστά ζωτικής σημασίας επικονιαστές για τις περιφερειακές καλλιέργειες, όπως τα μήλα και τα βατόμουρα. Παρά τους τεράστιους αριθμούς τους, αυτές οι μέλισσες είναι εκπληκτικά εύκολο να τις χάσετε. Περίπου το 75 τοις εκατό όλων των ειδών μελισσών φωλιάζουν στο έδαφος, ωστόσο λαμβάνουν πολύ λιγότερη προσοχή από τα πιο γνωστά είδη μελισσών. Το νεκροταφείο αποδεικνύεται ιδανικό καταφύγιο. Το έδαφος σπανίως διαταράσσεται, η χρήση φυτοφαρμάκων είναι ελάχιστη και ο βιότοπος παραμένει σταθερός καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι τέτοιες μοναδικές τοποθεσίες μπορούν να εξαφανιστούν γρήγορα αν η γη αναπτυχθεί ή ασφαλτοστρωθεί. Σε μια στιγμή, εκατομμύρια σημαντικοί επικονιαστές θα μπορούσαν να χαθούν για πάντα. Επιστήμη και γεγονότα💡