Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ινσουλίνη πουλήθηκε μόνο για 1 δολάριο.

Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ινσουλίνη πουλήθηκε μόνο για 1 δολάριο. Πριν από τις αρχές της δεκαετίας του 1920, η διάγνωση του διαβήτη ήταν ουσιαστικά θανατική ποινή. Η μόνη διαθέσιμη «θεραπεία» ήταν μια σκληρή δίαιτα πείνας που απλώς παρέτεινε τη ζωή κατά λίγους αγωνιώδεις μήνες. Αυτό άλλαξε για πάντα όταν ο Καναδός γιατρός Φρέντερικ Μπάντινγκ, μαζί με τον φοιτητή ιατρικής Τσαρλς Μπεστ, τον καθηγητή Τζ. Ρ. Ρ. ΜακΛάουντ και τον χημικό Τζέιμς Κόλλιπ, απομόνωσαν επιτυχώς και καθάρισαν την ινσουλίνη στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Στις 23 Ιανουαρίου 1923 η ομάδα τιμήθηκε με τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας για την ανακάλυψή τους. Αντί να επωφεληθούν από αυτό, ο Μπάντινγκ και οι συνάδελφοί του πούλησαν τις πατέντες στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο για τη συμβολική τιμή ενός δολαρίου ο καθένας. Ο Μπάντινγκ δήλωσε: «Η Ινσουλίνη δεν μου ανήκει, ανήκει στον κόσμο». Αυτή η ανιδιοτελής πράξη εξασφάλιζε ότι η σωτήρια μεταχείριση θα παρέμενε προσιτή σε όλους, όχι μόνο σε όσους θα μπορούσαν να την αντέξουν οικονομικά. Επιστήμη και γεγονότα💡