Eet de roze sneeuw niet, zelfs als het naar fruit ruikt.

Eet de roze sneeuw niet, zelfs als het naar fruit ruikt. In de hoge hoogten van de Sierra Nevada, Rockies, of Alpen tijdens de zomer smeltseizoenen, wandelaars kunnen tegenkomen opvallende vlekken van levendige roze sneeuw die lijken op gemorste slushies ... of iets onheilspellender, zoals bloed op het ijs. Kom dichterbij, en een verrassende zoete geur raakt je: het ruikt onmiskenbaar naar watermeloen. Dit opvallende effect, genaamd "watermeloen sneeuw," is niet het gevolg van vervuiling, een lekkage, of een uitgebreide grap, het is pure biologie op het werk. De levendige tint komt van een kleine groene alga bekend als Chlamydomonas nivalis. Terwijl de meeste algen liever warm, voedingsrijk water hebben, gedijt deze winterharde soort in extreme koude. Het brengt de winter door in een slapende staat, diep begraven in het snowpack. Kom de zomer, als zonlicht verwarmt het oppervlak en smelt begint, de algen ontwaken en vermenigvuldigen in een kleurrijke bloei. De roze (of roodachtige) tint dient als een slim verdedigingsmechanisme. Om zich te beschermen tegen de harde UV-straling op grote hoogtes, produceert de alga een rood pigment genaamd asta en de samenstelling verantwoordelijk voor de roze in flamingo's en de rode in zalm. Dit werkt als ingebouwde zonnebrandcrème, beschermt het DNA van de alga tegen schade en absorbeert warmte om het te overleven. Diezelfde warmteabsorptie heeft echter een nadeel voor het landschap. Door de sneeuw te verduisteren vermindert het pigment de reflectie van het oppervlak (bekend als het albedo-effect), zodat meer zonlicht wordt geabsorbeerd in plaats van gereflecteerd. Dit versnelt het smelten rond de patches, waardoor meer vloeibaar water dat de verdere algengroei voedt een zelfversterkende cyclus die het terugtrekken van gletsjers en sneeuwvelden versnelt. Wat betreft die verleidelijke watermeloen geur? Het komt voort uit vetzuren die de algen vrijkomen. Sommige accounts beschrijven zelfs een milde zoete smaak... maar weerstaan elke drang om het te proeven. Terwijl kleine hoeveelheden zijn over het algemeen niet giftig, kan het eten van watermeloen sneeuw leiden tot sterke laxerende effecten, vaak leiden tot een onaangename aanval van wat trail veteranen grimmig noemen de "timberline trot." Het beste bewonderd van een afstand. Wetenschap en feiten