De mooiste vergelijking in de natuurkunde waar bijna niemand het over heeft is de Diracvergelijking (1928).

De mooiste vergelijking in de natuurkunde waar bijna niemand het over heeft is de Diracvergelijking (1928). Paul Dirac wilde kwantummechanica (Schrödinger's wavevergelijking) combineren met Einstein's speciale relativiteit voor het elektron. De bestaande pogingen hadden lelijke problemen zoals negatieve kansen of het missen van de spin van het elektron. Dirac vond een manier om een relativistische golfvergelijking te schrijven die de eerste orde was in zowel ruimte als tijd. Door dit te doen, heeft hij niet alleen de wiskunde hersteld: hij voorspelde per ongeluk antimaterie. De vergelijking produceerde natuurlijk oplossingen voor deeltjes met negatieve energie. In plaats van ze te negeren, realiseerde Dirac zich dat ze echte deeltjes beschreven met dezelfde massa, maar tegenovergestelde lading, de positron, het eerste antideeltjes, die experimenteel werd ontdekt slechts een paar jaar later. Nog meer: de vergelijking bouwde automatisch in de intrinsieke spin van het elektron (1⁄2) en zijn magnetische moment eigenschappen die met de hand moesten worden toegevoegd in eerdere theorieën. In één elegante slag gaf Dirac ons:- Een correcte relativistische beschrijving van het elektron- Het begrip antimaterie De basis voor de kwantumveldtheorie... De reden waarom materie en antimaterie kunnen vernietigenPhysici noemen het vaak een van de meest perfecte vergelijkingen ooit geschreven pure, minimale en belachelijk krachtige. Het is gesneden in de vloer van Westminster Abbey bij Isaac Newtons graf om een reden. Sommigen zeggen dat het niet alleen natuurkunde is. Het wiskunde onthult een diepe waarheid over de werkelijkheid voordat experiment kon inhalen. Wetenschap en feiten