Het is fysiek onmogelijk voor een mier om tot zijn dood te vallen.

Het is fysiek onmogelijk voor een mier om tot zijn dood te vallen. Dankzij hun kleine grootte en ongelooflijk lage massa in vergelijking met hun oppervlakte bereiken mieren bijna direct eindsnelheid wanneer ze vallen. Dit is de maximale snelheid die ze kunnen bereiken, en het is onschadelijk traag. Zelfs vanaf een hoogte van 100 voet of meer, een mier raakt deze veilige snelheid in slechts een paar seconden en drijft dan naar beneden in een tempo niet sterker dan een lichte bries, ongeacht hoe ver hij valt. Deze superkracht komt uit de perfecte balans tussen zwaartekracht en luchtweerstand (sleep). Naarmate de snelheid toeneemt, slepen groeit totdat het precies verwijdert de mier gewicht, waardoor een zachte, constante daling. Sommige observaties suggereren zelfs dat hoe langer ze vallen, hoe hoger hun overlevingskans wordt. In wezen hebben mieren de fysica van vallen onder de knie. Wat dodelijk zou zijn voor grotere dieren is niets meer dan een kleine tuimeling voor hen.Een briljant voorbeeld van de natuur aanpassing op de kleinste schalen. Wetenschap en feiten