W "Stworzenie Adama" Michała Anioła (ok.

W "Stworzenie Adama" Michała Anioła (ok. 1512) cielesna luka i różne pozycje palców pomiędzy Bogiem a Adamem są szeroko interpretowane jako potężna wizualna metafora wolnej woli. Bóg jest przedstawiony z jego ramię i palec w pełni rozciągnięty, sięgając do Adama z maksymalnym wysiłkiem i energią. Symbolizuje to, że Boska łaska i "iskra życia" są zawsze obecne i dostępne. Zamiast tego ręka Adama jest zrelaksowana, a jego palec jest lekko zgięty w ostatnim stawie. Ta bierność ilustruje, że podczas gdy Bóg dociera do siebie, to od jednostki zależy, czy podejmie ostateczną inicjatywę, aby wypełnić lukę. Wiedziałeś? Uzasadnienie