Interventional kardiyoloji, biyoresorbable vaskaffolds (BVS), aynı zamanda dissolvable kalp stentleri olarak da bilinir.

Interventional kardiyoloji, biyoresorbable vaskaffolds (BVS), aynı zamanda dissolvable kalp stentleri olarak da bilinir. Sonsuza dek arterde kalan kalıcı metal stentlerin aksine, bu geçici scaffolds sadece kritik şifa döneminde koroner arterlerini daraltmak veya engellemek için yapısal destek sağlar. Polylactide (PLLA) polimerler veya magnezyum alaşımları gibi biyolojik uyumlu malzemelerden yapılmış, stentler yavaş doğal metabolik süreçler yoluyla kırılır. PLLA tabanlı scaffolds, vücudun suya ve karbon dioksite daha fazla karıştığı lactic asite dönüştürülür. Magnezyum scaffolds benzer şekilde absorbe edilir ve kazınır. Tüm süreç genellikle iki ila üç yıl içinde tamamlanmaktadır, geride hiçbir yabancı malzeme bırakma. Bu “vanishing” özelliği, tedavi edilen arterlerin doğal esnekliğini, pulsasyonunu ve vazo motor işlevini geri yüklemelerini sağlar - yetenekleri genellikle katı metal implantlarla kısıtlanır. kaybolurken, bu stentler aynı zamanda kronik inflamasyon, geç tromboz ve in-stent restenosis gibi uzun vadeli riskleri de azaltır. Ayrıca gelecekteki müdahaleleri daha kolay hale getirebilir ve genel gemi sağlığını artırabilirler. Erken versiyonlar bazı sınırlamalarla karşı karşıya kalırken (özellikle daha küçük gemilerde), biyoresorbable stentlerin yeni nesilleri güç, teslim edilebilirlik ve güvenlik içinde gelişmeye devam eder. Bu teknoloji, kardiyovasküler bakımda önemli bir değişim temsil eder - en sonunda arterin doğal durumunu restore eden geçici yardım için kalıcı mekanik destekten uzaklaşır. [Byrne, R. A., & Joner, M. Bioresorbable Scaffolds: Interventional Kardiyolojinin Geleceği. European Heart Journal] Bilim ve Gerçekler